Raport o chorobach wenerycznych w Hiszpanii: chlamydia w górę, inne infekcje stabilizują się

Przerwa we wzroście

Po latach wzrostów, liczba zachorowań na choroby przenoszone drogą płciową (STI) w Hiszpanii ustabilizowała się w 2025 roku. Wynika to z rocznego raportu nadzorczego Ministerstwa Zdrowia oraz Instytutu Zdrowia Carlosa III (ISCIII), opublikowanego 22 października 2026 roku. Wskaźniki pozostają wysokie, więc zmianę należy traktować jako spowolnienie, a nie odwrócenie trendu. Liczba przypadków rzeżączki utrzymała się na zbliżonym poziomie 37 467 (o dziesięć więcej niż w 2024 roku), podczas gdy liczba zachorowań na kiłę spadła do 11 879, a na ziarnicę weneryczną pachwin (LGV) do 1 824. Odmienny trend dotyczy chlamydii, gdzie odnotowano wzrost o 3,9 proc. do 44 511 przypadków z 42 820.

Chlamydia wciąż rośnie

Chlamydia jest obecnie najczęściej diagnozowaną chorobą weneryczną w kraju i jedyną z czterech analizowanych, w której wzrosła zarówno liczba przypadków, jak i zapadalność (z 88,07 do 90,60 na 100 000 mieszkańców). Największą grupę chorych stanowią młodzi dorośli: osoby w wieku 25–34 lata odpowiadają za 36,8 proc. diagnoz, osoby w wieku 20–24 lata za 25,8 proc., a młodzież w wieku 15–19 lat za 9,8 proc. Kobiety w wieku 20–24 lata wykazują najwyższy wskaźnik w całym raporcie, wynoszący 538,28 na 100 000. Mężczyźni stanowią 53,7 proc. diagnoz chlamydii, z 23 891 zgłoszeniami i zapadalnością 99,17 w porównaniu do 82,33 u kobiet.

Rzeżączka, kiła i przypadki wrodzone

Zapadalność na rzeżączkę osiągnęła 76,26 na 100 000 mieszkańców, co stanowi wynik nieco niższy niż w poprzednim roku. Mężczyźni odpowiadają za 84,3 proc. diagnoz. ISCIII wskazuje na początek stabilizacji w 2023 roku, po okresie, w którym zapadalność rosła średnio o 36 proc. rocznie. Wskaźnik zachorowań na kiłę spadł z 24,61 do 24,18, przy czym mężczyźni stanowią 87,6 proc. przypadków, choć eksperci nadal dostrzegają trend wzrostowy utrzymujący się od 2016 roku. Odnotowano dziesięć potwierdzonych przypadków kiły wrodzonej, tyle samo co w 2024 roku. Wszystkie zdiagnozowano w pierwszych miesiącach życia (siedmiu chłopców i trzy dziewczynki). Oba lata wykazują najwyższą liczbę przypadków od początku prowadzenia statystyk w 2000 roku.

Różnice regionalne i sytuacja w Kantabrii

Zapadalność na chlamydię różni się znacząco w zależności od regionu. W Katalonii odnotowano 195,90 przypadków na 100 000 mieszkańców, w Kraju Basków 137,62, w Nawarrze 128,24, a na Wyspach Kanaryjskich 108,77. Najniższy wskaźnik wystąpił w Aragonii (8,50). Autorzy ostrzegają, że różnice między regionalnymi systemami nadzoru mogą wpływać na porównywalność danych. W Kantabrii liczba przypadków chlamydii wzrosła z 270 do 291, a kiły o 56,1 proc. (z 41 do 64). Rzeżączka spadła o 4,2 proc. do 206 przypadków, a LGV do czterech z siedmiu. Zapadalność na wszystkie cztery infekcje w tym regionie pozostaje poniżej średniej krajowej.

Co mówią eksperci

Victoria Hernando, współautorka raportu, opisuje sytuację jako "ustabilizowaną, ale na wysokim poziomie". Wskazuje, że częściowym wyjaśnieniem jest lepsza wykrywalność. Wynika ona w dużej mierze z programów PrEP, które zapewniają osobom z grup ryzyka profilaktykę HIV oraz badania przesiewowe w kierunku innych chorób wenerycznych co trzy miesiące. Kampanie profilaktyczne skierowane do grup wrażliwych, promocja prezerwatyw, szkolenia dla personelu medycznego oraz zestawy do samodzielnego pobierania próbek również mogły przyczynić się do spowolnienia wzrostu. Jedynym przełamaniem długotrwałego trendu wzrostowego był rok 2020, najprawdopodobniej z powodu lockdownów związanych z pandemią COVID-19, po czym od 2021 roku wskaźniki ponownie zaczęły rosnąć. Hernando wyjaśniła efekt wykrywalności w następujący sposób:

W ostatnich latach badania przesiewowe wśród użytkowników PrEP mogły częściowo przyczynić się do wzrostu, który obserwujemy, podobnie jak większa świadomość i lepsze raportowanie tych przypadków.

Autorzy zalecają wprowadzenie nadzoru nad LGV w każdym regionie, wzmocnienie raportowania indywidualnych przypadków oraz poprawę jakości danych dotyczących dróg transmisji.