Drenaż mózgów kosztuje Włochy nawet 11,4 mld euro rocznie, 141 tys. obywateli wyjeżdża za granicę

Skala i koszty odpływu talentów

Prezentacja badania "Comprendere e contrastare il fenomeno della perdita dei talenti: la Roadmap per l'Italia" odbyła się podczas 52. Forum Ambrosetti w Villa d'Este w Cernobbio. Raport przygotowany przez TEHA Group we współpracy z Philip Morris Italia śledzi wyjazdy wykwalifikowanego personelu z kraju. W 2024 roku ponad 141 000 obywateli Włoch przeniosło swoje miejsce zamieszkania za granicę, z czego około 45 000 posiadało co najmniej dyplom uczelni wyższej, co stanowi około jednej trzeciej całkowitego odpływu. W ciągu ostatniej dekady skumulowane straty przekroczyły 300 000 wykwalifikowanych obywateli. Bezpośrednia strata w wydatkach publicznych na edukację wyjeżdżających absolwentów sięga 7,2 mld euro rocznie, a suma ta wzrasta do przedziału między 10,7 mld a 11,4 mld euro, jeśli uwzględni się potencjalną wartość dodaną, która nie jest generowana w kraju.

Przyczyny i wpływ na przedsiębiorstwa

Badanie oceniło przyczyny ekonomiczne stojące za wyjazdami wykwalifikowanych pracowników poprzez ankietę wśród liderów biznesu. 82,1% uczestniczących firm wskazało niskie wynagrodzenie w stosunku do kosztów życia jako główny czynnik, podczas gdy 46,4% wymieniło brak zaufania do przyszłości kraju i jego instytucji publicznych. Niewielkie możliwości awansu zawodowego stanowiły 35,7% odpowiedzi. Ankieta wykazała, że 93,9% przedsiębiorstw uważa odpływ talentów za problematyczny lub bardzo problematyczny dla Włoch, a około połowa zauważa bezpośredni wpływ operacyjny na swoje firmy. Choć Europa pozostaje głównym kierunkiem emigracji, kraje takie jak Singapur i Zjednoczone Emiraty Arabskie przyciągają coraz większy odsetek wyspecjalizowanych profesjonalistów.

Valerio De Molli odniósł się do długoterminowych konsekwencji ekonomicznych odpływu podczas konferencji w Cernobbio.

To zjawisko wpływa na zdolność Włoch do przekształcania umiejętności, wiedzy i innowacji w wyższą produktywność i wzrost gospodarczy, generując szacowany koszt dla państwa w wysokości 7,2 mld euro rocznie na szkolenie kapitału ludzkiego, który nie wnosi już wkładu do systemu krajowego.

Prognozy długoterminowe i propozycje polityczne

Bez strukturalnych interwencji, scenariusz bazowy modelowany przez badaczy do 2035 roku przewiduje skumulowaną stratę około 760 000 absolwentów uczelni wyższych. Taki wynik oznaczałby, że ponad 120 mld euro publicznych inwestycji edukacyjnych pozostałoby nieodzyskanych, a skumulowany potencjalny produkt krajowy brutto spadłby o 307 mld euro. W odpowiedzi badanie nakreśliło krajową mapę drogową opartą na pięciu strategicznych filarach, w tym zachętach płacowych i lepszych ramach zatrzymywania talentów. Obecnie 75% ankietowanych firm deklaruje wdrażanie wewnętrznych polityk retencyjnych skupionych na ścieżkach kariery, ciągłym kształceniu i elastycznych formach pracy. Odnosząc się do szerszych ram europejskich, była rektor Uniwersytetu Milano-Bicocca Giovanna Iannantuoni opowiedziała się za elastycznością fiskalną instytucji.

Uważam, że pilnie należy poprosić Europę o nowy pakt na rzecz talentów. Podobnie jak wydatki na obronność są wyłączone z Paktu Stabilności i Wzrostu, jako ekonomistka uważam, że powinniśmy również zapewnić wyłączenie wydatków na młodych ludzi z paktu stabilności, właśnie po to, by nadać impet tym młodym mężczyznom i kobietom oraz ich marzeniom.

Reakcja rządu i dane o zatrudnieniu

Minister pracy Marina Calderone odniosła się do ustaleń, przywołując zaktualizowane dane z krajowego instytutu statystycznego Istat. Calderone wskazała, że wyjazdy włoskich pracowników za granicę spadły o ponad 20% w 2025 roku, podczas gdy wstępne dane odnotowały spadek o 22,7% powiązany ze zmianami w rejestrze zagranicznym Aire. Minister zauważyła również, że ogólne zatrudnienie w kraju osiągnęło 24,3 mln osób, co oznacza wzrost o ponad 1,3 mln pracowników od czasu objęcia urzędu przez rząd. Calderone stwierdziła, że stabilne umowy o pracę na czas nieokreślony obejmowały w lipcu ponad 16 mln pracowników, dodając prawie trzy stałe miejsca pracy na każdą zlikwidowaną umowę tymczasową na włoskim rynku pracy.