Badanie: W starożytności mogło istnieć nawet 50 tysięcy języków, szczyt przypadał na okres od 1000 r. p.n.e. do 1000 r. n.e.

Biblijne echo

Badanie, opublikowane w czasopiśmie Science przez międzynarodowy zespół z Hiszpanii, USA i Niemiec, przywołuje historię wieży Babel. Biblijna opowieść o pomieszaniu języków może mieć swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości: szczyt różnorodności językowej przypadł na około VI wiek p.n.e., kiedy wzniesiono wieżę Etemenanki. Naukowcy opisują „złoty wiek” różnorodności językowej między około 1000 r. p.n.e. a 1000 r. n.e., kiedy mogło być używanych dziesiątki tysięcy języków.

Modele oparte na zbieraczach

Zespół nie liczył języków prehistorycznych bezpośrednio. Naukowcy stworzyli modele komputerowe wykorzystujące dane etnograficzne ze 171 społeczeństw zbieracko-łowieckich w połączeniu z szacunkami populacji światowej. Pozwoliło to oszacować rozkład grup posługujących się odrębnymi językami w czasie. Podejście to ujawnia wzorzec wzrostu i spadku, który podważa założenia dotyczące wczesnego bogactwa językowego.

Wzlot i upadek języków

Na początku holocenu, 12 tysięcy lat temu, istniało prawdopodobnie tylko od 4,5 do 6,2 tysiąca języków. W miarę rozprzestrzeniania się rolnictwa i wzrostu populacji różnorodność wzrosła, osiągając szczyt około 50 tysięcy języków, co stanowi dziesięciokrotność liczby z wczesnego holocenu. Następnie, wraz z ekspansją dużych państw i imperiów, języki dominujące wyparły wiele mniejszych, co spowodowało gwałtowny spadek. Obecnie pozostało około 7,5 tysiąca języków.

Pierwszym zaskoczeniem było to, że prawdopodobnie nie istniało nadzwyczajne bogactwo językowe bezpośrednio przed wprowadzeniem rolnictwa. Najprawdopodobniej języków było nawet mniej niż dzisiaj.

Różnorodność językowa wzrastała następnie przez tysiąclecia wraz z rosnącą populacją ludzką.

Głęboki ślad wymierania

Pierwszy autor badania, Damian Blasi, zauważa, że języki, które widzimy dzisiaj, są ocalałymi. Procesy wymierania mogły ukształtować różnorodność językową znacznie bardziej, niż wcześniej sądzono. Dominacja języków grup ekspansywnych oznaczała, że wiele lokalnych języków zniknęło bez śladu.

Procesy wymierania mogły ukształtować różnorodność językową znacznie bardziej, niż wcześniej zdawaliśmy sobie sprawę.

Ostrożność ekspertów

Lingwista Johann-Mattis List, który nie brał udziału w badaniu, ostrzega, że takie rekonstrukcje obarczone są wieloma niepewnościami. „Po prostu nie wiemy, jak było” – powiedział, dodając jednak, że dobrze, iż takie badania są podejmowane. Blasi odpowiedział, że modele są „bardzo solidne”, a założenia dobrze ugruntowane.

Po prostu nie wiemy, jak było.