Film „I See Buildings Fall Like Lightning” w reżyserii Clio Barnard zwycięzcą Festiwalu Filmowego w Rzymie

Nagrody za najlepszy film i role aktorskie

Film „I See Buildings Fall Like Lightning” w reżyserii Clio Barnard zdobył nagrodę dla najlepszego filmu podczas 21. edycji Festa del Cinema di Roma, o czym poinformowano 24 października. Jury przewodniczył polski reżyser Jan Komasa, a sam film wcześniej otrzymał nagrodę publiczności na Quinzaine des Cinéastes w Cannes. Nagrodę dla najlepszego aktora podzielili między sobą Anthony Boyle, występujący w filmie Barnard, oraz Paolo Pierobon za rolę w „Brianza” w reżyserii Simone Catanii. Victoria Luengo otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki za film „Sants” w reżyserii Mikela Gurrei. Nagrodę Grand Jury Prize przyznano obrazowi „The Life and Deaths of Wilson Shedd” w reżyserii Tima Blake'a Nelsona, a Rafiki Fariala zdobył nagrodę dla najlepszego reżysera za „Congo Boy”.

Barnard podkreśliła, że film opowiada o presji, z jaką mierzą się młodzi ludzie, by po prostu przetrwać, i argumentowała, że zjednoczenie się przeciwko podziałom może umożliwić zmiany.

Film opowiada o presji, z jaką młodzi ludzie mierzą się, by zdobyć w życiu choćby minimum.

Pozostałe nagrody w konkursie

Diego Luna odebrał nagrodę za najlepszy scenariusz do filmu „Ceniza en la boca”, który napisał wraz z Abią Castillo i Diego Rabasą. Specjalną nagrodę jury otrzymała rodzina Al Mawla za „Yesterday the Eye Didn't Sleep”. Nagroda Poste Italiane za najlepszy debiut trafiła do „Clementine Orange” w reżyserii Lisy Forslund, a wyróżnienie specjalne otrzymał „El tren fluvial” w reżyserii Lorenzo Ferro i Lucasa A. Vignale. Nagrodę dla najlepszego filmu dokumentalnego przyznano „Dans la gueule de l'ogre” autorstwa Mahsy Karampour, przy czym wyróżnienie specjalne otrzymał „Un hiver russe” w reżyserii Patrica Chihi. Nagroda publiczności Terna została podzielona między „Mustang” w reżyserii Kasi Smutniak a „Congo Boy”.

Przemówienie Pierobona

Pierobon wciela się w postać Alberto Fumagalliego, właściciela dwunastu stacji benzynowych, który wciąga zadłużonego rusznikarza Giorgio Farinę (w tej roli Fausto Russo Alesi) w oszustwo finansowe. Aktor zaznaczył, że historia jest luźno oparta na faktach. Odbierając nagrodę na scenie, przyznał, że jest zaszczycony wyróżnieniem dla filmu pochodzącego z bardzo małej wytwórni.

Jestem bardzo zaszczycony tą nagrodą dla filmu, który pochodzi z bardzo małej firmy produkcyjnej.

Nagrodę zadedykował Marinie Rocco oraz Russo Alesiemu, swojemu partnerowi z planu. Pierobon zażartował również, że jego postać chciałaby, aby „Brianza” trafiła do kin, ponieważ film wciąż nie ma dystrybutora.

Pięć nagród dla Piemontu

Według agencji ANSA kino piemonckie zdobyło pięć nagród podczas festiwalu w Rzymie oraz sekcji Alice nella Città, dzięki trzem filmom wspieranym przez Film Commission Torino Piemonte oraz Piemonte Film TV Fund. „Brianza”, wyprodukowana przez turyńską firmę Indyca, była kręcona w Turynie i innych gminach Piemontu. „Figli perduti” w reżyserii Lorenzo Marii Chiericiego zdobył nagrodę publiczności w sekcji Panorama Italia, a nagroda Unita Under 35 trafiła do Matteo Oscara Giuggiolego. Film „Le ragazzine stanno perdendo il controllo. Il mondo le teme. La fine è azzurra” w reżyserii Pierluki Di Pasquale otrzymał wyróżnienie specjalne za reżyserię; całość nakręcono w Turynie latem 2025 roku. Regionalni radni Marina Chiarelli i Andrea Tronzano powiązali te sukcesy z wcześniejszymi osiągnięciami w Wenecji, a Film Commission Torino Piemonte wskazała na skuteczność swojego modelu finansowania.

Skala festiwalu i Alice nella Città

Prezydent festiwalu Salvatore Nastasi poinformował o 120 000 widzów i stwierdził, że wydarzenie osiągnęło swój maksymalny zasięg. W ciągu 13 dni festiwal wyświetlił 194 filmy. Nastasi odrzucił również opinię, jakoby filmów było zbyt wiele.

To nieprawda, że jest za dużo filmów, ponieważ publiczność dopisuje, a wśród niej są także obcokrajowcy.

Alice nella Città, sekcja równoległa dla młodej widowni, przyciągnęła do kin blisko 12 000 uczniów szkół podstawowych i średnich. „Il Fatto Quotidiano” podało, że „Everytime” w reżyserii Sandry Wollner zdobył główną nagrodę w tej sekcji i został wybrany przez Niemcy jako kandydat do przyszłorocznych Oscarów.