Pływająca wyspa z drzewami odnaleziona w Kanadzie po przemieszczeniu się o 30 kilometrów

Odkrycie na zbiorniku Williston

Na początku sierpnia 2026 r. w mediach społecznościowych zaczęło krążyć nagranie wykonane przez żeglarzy na zbiorniku Williston w północnej Kolumbii Brytyjskiej. Film przedstawiał oderwaną masę lądu o wymiarach około 70 na 140 metrów (blisko 9800 metrów kwadratowych, czyli około półtora boiska do futbolu amerykańskiego), dryfującą po powierzchni słodkiej wody. Prawie 100 dojrzałych drzew i gęsta roślinność kołysały się wraz z prądami wody na szczycie pływającej struktury. Długoletni lokalny mieszkaniec Rocky Avery udostępnił nagranie na Facebooku po otrzymaniu go od znajomego, który zauważył formację w pobliżu Peace Arm. Avery, który mieszka w Kanadzie od 40 lat, stwierdził, że nigdy wcześniej nie był świadkiem takiego zjawiska. Nagranie skłoniło lokalnego dostawcę energii BC Hydro, który zarządza zbiornikiem i pobliską tamą W.A.C. Bennett Dam, do zbadania doniesień.

Weryfikacja i zniknięcie

Ponieważ treści syntetyczne stają się coraz bardziej powszechne w internecie, rzecznik BC Hydro Bob Gammer początkowo podejrzewał, że krążące nagrania mogły zostać wygenerowane przez narzędzia sztucznej inteligencji.

Myślałem, że to mogło być gdziekolwiek. Może to nie było prawdziwe.

Zarchiwizowane zdjęcia satelitarne z misji Sentinel-2 Europejskiej Agencji Kosmicznej, będącej częścią programu Copernicus, potwierdziły, że formacja jest prawdziwa. Obrazy zarejestrowane 21 lipca 2026 r. pokazały masę dryfującą w głównej części zbiornika, około 96 do 100 kilometrów na zachód od tamy W.A.C. Bennett Dam. Jednak kolejne obserwacje satelitarne z 5 sierpnia 2026 r. wykazały, że wyspy nie ma już pod tymi współrzędnymi. Nagłe zniknięcie sprawiło, że zarządcy obiektu nie byli pewni, czy struktura zatonęła na dnie jeziora, czy też odpłynęła w stronę chronionej zatoki.

Przemieszczenie i śledzenie

Zniknięcie wywołało międzynarodowe zainteresowanie, przyciągając niezależnych obserwatorów, takich jak Finlay Farquhar, mieszkaniec Wielkiej Brytanii z doświadczeniem w inżynierii radiowej, który użył publicznie dostępnych narzędzi do śledzenia formacji. Pod koniec sierpnia 2026 r. BC Hydro potwierdziło, że pływająca masa przemieściła się w pobliże brzegu, około 30 do 32 kilometrów od swojej początkowej zarejestrowanej lokalizacji. Obserwatorzy z powietrza, w tym piloci latający nad północną Kolumbią Brytyjską, dostarczyli relacje naocznych świadków, które potwierdziły zaktualizowane dane satelitarne. Wyspa wpłynęła do północnego wejścia do Ospika Arm zbiornika Williston, gdzie wydaje się, że osiadła na mieliźnie wzdłuż linii brzegowej.

Powstanie i ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa

Przedstawiciele BC Hydro wyjaśnili, że masa prawdopodobnie rozwijała się przez wiele lat w osłoniętym obszarze przybrzeżnym zbiornika. Dziesięciolecia nagromadzonego drewna i szczątków roślinnych stworzyły wyporny fundament, na którym gleba, krzewy i drzewa mogły zapuścić korzenie. Kiedy poziom wody w zbiorniku Williston osiągnął najwyższy punkt od 2012 r. (najwyższy wynik od 14 lat), podnosząca się woda uniosła skonsolidowaną warstwę szczątków i wprawiła ją w dryf po jeziorze. Choć niektórzy mieszkańcy uważają, że niektóre drzewa na formacji mogą mieć kilkadziesiąt lat, BC Hydro ostrzegło opinię publiczną przed próbami odwiedzania lub chodzenia po niestabilnej strukturze.

To odległa lokalizacja i większość ludzi nigdy się do niej nie zbliży. Trzymajcie się z dala od wyspy. Może się rozpaść.