Pięć młodych orangutanów odnalezionych w lesie w stanie Odisha; indyjskie służby wszczynają śledztwo w sprawie przemytu

Odkrycie w Balasore

Pracownicy leśni we wschodnioindyjskim stanie Odisha odnaleźli pięć młodych orangutanów rankiem 8 września 2026 roku. Miejscowi mieszkańcy zauważyli młode naczelne siedzące razem na ziemi i jedzące banany, po czym powiadomili służby leśne. Zwierzęta odkryto w Ranakata, proponowanym rezerwacie leśnym w bloku Bhogarai w dystrykcie Balasore, niedaleko granicy z Bengalem Zachodnim. Miejsce znalezienia znajduje się tysiące kilometrów od naturalnych siedlisk tych małp w Azji Południowo-Wschodniej. Teren składa się głównie z drzew kazuarynowych, a nie z gęstego baldachimu leśnego, i znajduje się w pobliżu autostrady stanowej. Leśniczy dystryktu Balasore, Pratik Prakash Indalkar, stwierdził, że zwierzęta nie mogły dotrzeć do Odishy w wyniku naturalnej migracji i prawdopodobnie zostały przetransportowane drogą lądową.

Pięć zwierząt zostało odnalezionych w Ranakata, proponowanym rezerwacie leśnym w bloku Bhogarai, niedaleko granicy z Bengalem Zachodnim.

Śledztwo w sprawie przemytu

Służby leśne uważają, że pięć młodych orangutanów przebywało w lesie zaledwie dwa lub trzy dni przed ich uratowaniem. Przeprowadzone później przeszukanie okolicznego lasu nie wykazało obecności kolejnych orangutanów ani nie dostarczyło fizycznych dowodów na to, w jaki sposób zwierzęta zostały sprowadzone na ten teren. Zdjęcia i nagrania wideo młodych małp jedzących owoce na dnie lasu szeroko rozpowszechniły się w mediach społecznościowych po akcji ratunkowej. Władze stanowe podejrzewają, że zorganizowany międzynarodowy syndykat przemytniczy przetransportował naczelne do Indii i porzucił je przy drodze. Minister środowiska stanu Odisha, Ram Singh Khuntia, poinformował, że śledczy pracują nad ustaleniem pochodzenia i trasy transportu zwierząt.

Podejrzewamy, że w sprawę może być zamieszana międzynarodowa szajka.

Rząd stanu Odisha zwrócił się o formalne śledztwo do indyjskiego Biura Kontroli Przestępczości przeciwko Dzikiej Przyrodzie, które współpracuje z lokalną policją, leśnikami oraz specjalną grupą zadaniową. Komercyjny handel wszystkimi gatunkami orangutanów jest zakazany na całym świecie na mocy Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem.

Kwarantanna i opieka

Po wydobyciu z lasu pięć małp otrzymało wstępną pomoc weterynaryjną, a następnie zostało przewiezionych do Ogrodu Zoologicznego Nandankanan w Bhubaneswarze, stolicy stanu Odisha. Personel weterynaryjny umieścił zwierzęta w specjalistycznym pomieszczeniu kwarantannowym w celu monitorowania ich stanu. Władze leśne zidentyfikowały zwierzęta jako osobniki młodociane, a lokalne raporty określają ich wiek na od jednego do dwóch lat. Ekspert ds. dzikiej przyrody Biswajit Mohanty stwierdził, że młody wiek grupy jest poważnym powodem do niepokoju, ponieważ młode orangutany polegają na opiece matki przez kilka lat, aby nabyć umiejętności niezbędne do samodzielnego przetrwania. Samice orangutanów rozmnażają się powoli, rodząc zazwyczaj jedno młode raz na osiem lat.

Presja na ochronę przyrody

Orangutany występują naturalnie tylko na wyspach Borneo i Sumatra w Indonezji i Malezji i dzielą się na trzy uznane gatunki: orangutana borneańskiego, sumatrzańskiego i tapanuli. Wszystkie trzy gatunki są poważnie zagrożone na wolności. Szacunki World Wildlife Fund wskazują, że obecnie na Borneo i Sumatrze żyje około 104 000 orangutanów, podczas gdy wiek temu było ich ponad 230 000. Orangutan tapanuli jest klasyfikowany jako krytycznie zagrożony, a na wolności pozostało mniej niż 800 osobników. Cała populacja tapanuli żyje w zachodnim bloku lasu Batang Toru na północnej Sumatrze, gdzie siedliska są rozdrobnione przez działalność wydobywczą, plantacje oleju palmowego i projekt tamy hydroelektrycznej. W listopadzie rozległe powodzie i osunięcia ziemi na północnej Sumatrze zabiły od 33 do 54 orangutanów tapanuli, eliminując 7% całej populacji. Wcześniejsze badania ekologiczne cytowane przez grupy ochrony przyrody pokazują, że roczne straty populacji na poziomie zaledwie 1% wystarczą, aby doprowadzić gatunek tapanuli do wyginięcia.