Kenia potwierdza cztery kolejne przypadki eboli, łącznie siedem zakażeń

Cztery nowe przypadki, w tym trzy wśród personelu medycznego

Ministerstwo Zdrowia Kenii potwierdziło 17 października 2026 r. cztery nowe przypadki eboli, co zwiększyło łączną liczbę zakażeń w kraju do siedmiu. Trzech z nowych pacjentów to pracownicy medyczni, którzy leczyli pierwszego pacjenta z ebolą w Kenii, a czwarty to krewny tego mężczyzny. Resort poinformował, że cała czwórka przebywała już w kwarantannie w momencie uzyskania pozytywnego wyniku testu, co pozwoliło na wczesną diagnozę. 16 października Kenia potwierdziła trzy przypadki, w tym jeden u bliskiego krewnego pierwszego i drugiego pacjenta. Ministerstwo starało się uspokoić obawy dotyczące rozprzestrzeniania się wirusa wśród ogółu społeczeństwa, wskazując, że są to pierwsze znane przypadki transmisji wirusa na terenie Kenii.

Jak pierwszy pacjent dotarł do Nairobi

Pacjent zerowy chorował w Demokratycznej Republice Konga przez około miesiąc, zanim udał się drogą lądową do Ugandy, a następnie 3 października poleciał do Nairobi. Zmarł 5 października, a Kenia ogłosiła pierwszy przypadek zakażenia 6 października. Ministerstwo podaje, że 128 ze 130 jego kontaktów zostało poddanych kwarantannie, co stanowi 98,5 proc. i przekracza globalny wskaźnik 85 proc. wymagany do przerwania łańcuchów transmisji. Resort twierdzi również, że udało się dotrzeć do niemal wszystkich osób z kontaktu i nie ma dowodów na rozprzestrzenianie się wirusa w społeczności. Niektórzy obserwatorzy kwestionują, w jaki sposób pacjent przeszedł kontrolę zdrowotną po powrocie i dotarł do tak wielu osób. Kenia od tego czasu zaostrzyła kontrole i uruchomiła infolinię dla osób podejrzewających kontakt z chorym na ebolę.

Epidemia w Kongu i luki w śledzeniu kontaktów

Przypadki w Kenii są powiązane z epidemią, która rozpoczęła się w połowie maja we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga. Krajowe władze sanitarne informują o 9348 laboratoryjnie potwierdzonych przypadkach i 4510 zgonach, a Afrykańskie Centra Kontroli i Prewencji Chorób (Africa CDC) określają ją jako najszybciej rozwijającą się epidemię eboli w historii. Eksperci przekazali „The Independent”, że około jedna trzecia przypadków pozostaje niewykryta aż do momentu śmierci, a około połowa potwierdzonych zakażeń nie ma znanego powiązania epidemiologicznego. Według Lekarzy bez Granic śledzenie kontaktów pozostaje poniżej celu, na poziomie poniżej 80 proc.

Cały proces rejestrowania kontaktów wymaga poprawy.

Trish Newport, menedżerka programu ratunkowego organizacji w Demokratycznej Republice Konga, dodała, że śledzenie ruchów osoby po jej śmierci jest trudne, a ludzie przemieszczają się, nie wiedząc, że mogą być zakażeni ebolą. Wirus przenosi się poprzez bezpośredni kontakt z płynami ustrojowymi zakażonej osoby, w tym krwią i wymiocinami, lub przez skażoną pościel i odzież. Szczepem wywołującym epidemię jest Bundibugyo, na który obecnie nie ma szczepionki ani leku. Szczepionki są w fazie badań, a niektóre z nich przechodzą już wczesne etapy testów na ludziach.

Problemy z finansowaniem

Pomoc doraźna USA dla Demokratycznej Republiki Konga spadła z 805 mln USD w 2024 r. do 373 mln USD w 2025 r. Światowa Organizacja Zdrowia poinformowała w czerwcu, że dysponuje mniej niż połową środków potrzebnych na walkę z ebolą. W październiku UNICEF przekazał, że zmaga się z luką finansową w wysokości 73,3 mln USD, co stanowi około 65 proc. potrzebnej kwoty. Mniejsza liczba personelu i ograniczone wsparcie operacyjne utrudniają śledzenie kontaktów i izolowanie chorych.