Holandia przenosi 86 ton rezerw złota z Ameryki Północnej do Londynu

Przeniesienie holenderskiego złota do Londynu

De Nederlandsche Bank potwierdził w środę, 2 września 2026 r., że przeniósł 86 ton rezerw złota z miejsc składowania w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie do Londynu. Przeniesiony wolumen stanowi ponad jedną siódmą całkowitych holenderskich rezerw złota, które wynoszą ponad 612 ton o wartości 72,2 mld euro. Przed transferem bank centralny przechowywał około 313 ton w skarbcach w Ameryce Północnej. Po relokacji udział holenderskiego złota przechowywanego w Nowym Jorku spadł z ponad 30% do 18%, podczas gdy odsetek przechowywany w Londynie wzrósł z 18% do 32%.

Przedstawiciele banku centralnego stwierdzili, że transfer ma na celu poprawę gotowości na wypadek poważnych kryzysów i zapewnienie, że rezerwy pozostaną łatwo dostępne. Prezes holenderskiego banku centralnego Olaf Sleijpen wyjaśnił strategię instytucjonalną stojącą za tą relokacją:

Spodziewamy się, że nigdy nie będziemy musieli z nich korzystać, ale musimy wzmocnić naszą odporność i gotowość.

Logistyka i dostęp do rynku

Relokacja miała miejsce między marcem a sierpniem 2026 r. Zamiast transportować cały wolumen przez Atlantyk, władze holenderskie przeprowadziły operację poprzez transakcje rynkowe i bezpośrednie wysyłki. Bank centralny sprzedał około 59 ton w Nowym Jorku i kupił równoważną ilość w Londynie, unikając kosztów transportu transatlantyckiego i ryzyka logistycznego. Ponad 27 ton zostało fizycznie przeniesionych ze Stanów Zjednoczonych i Kanady do krajowego obiektu w Zeist, zanim podobna ilość została wysłana do Londynu.

Przeniesione kruszce są obecnie przechowywane w skarbcach Banku Anglii. Brytyjski bank centralny przechowuje około 400 000 sztabek złota o łącznej wartości przekraczającej 200 mld funtów. Londyn pełni funkcję głównego światowego centrum handlu fizycznym złotem, co pozwala bankom centralnym na szybszą konwersję kruszcu na płynność gotówkową niż w innych ośrodkach regionalnych.

Szerszy europejski trend repatriacji

Holenderska decyzja jest następstwem kilku programów repatriacji i restrukturyzacji złota prowadzonych przez europejskie banki centralne. W marcu 2026 r. Banque de France ogłosił, że sprzedał 129 ton złota przechowywanego w Nowym Jorku, aby ujednolicić swoje zapasy rezerw bezpośrednio w Paryżu. Wcześniej niemiecki Bundesbank zakończył wieloletni program transferowy do 2016 r., przenosząc ponad 216 ton złota z powrotem do Niemiec, w tym 111 ton z Nowego Jorku i 105 ton z Paryża.

Analitycy Goldman Sachs, Lina Thomas i Daan Struyven, zauważyli, że europejskie banki centralne przeniosły rezerwy złota do Nowego Jorku w okresie zimnej wojny. Obecny wzorzec odwraca niektóre z tych zagranicznych alokacji, sprowadzając krajowe zasoby z powrotem na terytorium kraju lub do pobliskich europejskich centrów finansowych.

Czynniki geopolityczne i rynkowe

De Nederlandsche Bank wskazał na rosnącą niestabilność geopolityczną jako kluczowy czynnik przeniesienia rezerw bliżej Europy. Zachodnie banki centralne dokonały ponownej oceny swojej ekspozycji na zagraniczne rezerwy w okresach nasilonych konfliktów zbrojnych i sporów handlowych. Analitycy wskazali również na zmiany polityczne w Waszyngtonie, zauważając zmieniające się europejskie oceny ryzyka po administracji Donalda Trumpa.

Specjaliści z branży zauważają jednak, że obawy o bezpieczeństwo fizyczne współistnieją ze standardowym zarządzaniem portfelem. Joseph Cavatoni, starszy strateg rynkowy w World Gold Council, zauważył, że stopy procentowe, zarządzanie inflacją i płynność handlowa odgrywają kluczową rolę w decyzjach dotyczących alokacji rezerw:

Nie odnoszę wrażenia, że zbliża się zagłada, ale uważam, że ludzie są lepiej wyedukowani w zakresie zarządzania swoimi aktywami rezerwowymi, ich powiększania i bardziej efektywnego myślenia o tym, jak najlepiej wykorzystać te aktywa.

Banki centralne nadal dokonują przeglądu lokalizacji przechowywania, aby zrównoważyć dostępność handlową z bezpieczeństwem geograficznym w swoich portfelach rezerw.