Hiszpania przejmuje port w Ceucie wbrew lokalnym władzom, rośnie niepokój społeczny po kryzysie granicznym

Rekwizycja terytorium i sprzeciw lokalny

Minister transportu Óscar Puente podpisał rozporządzenie o tymczasowym przejęciu przez państwo 16 000 metrów kwadratowych publicznego terenu portowego w Ceucie na podstawie artykułu 73.3 ustawy o portach państwowych i marynarce handlowej. Teren ma służyć humanitarnemu przyjęciu migrantów, którzy przekroczyli granicę miasta podczas masowego napływu 30 lipca. Decyzja ta podważyła stanowisko zarządu portu w Ceucie, który odrzucił wniosek Sekretariatu Stanu ds. Migracji stosunkiem głosów 11 do 4 przy braku wstrzymujących się. Mieszkańcy sąsiednich dzielnic Junta Obras del Puerto i Parques de Ceuta wyrazili sprzeciw i zażądali natychmiastowego wstrzymania prac instalacyjnych.

Pogłębiający się niepokój społeczny

Napięcia społeczne w enklawie zostały zmierzone w sondażu Sigma Dos przeprowadzonym między 26 a 31 sierpnia dla dziennika El Mundo. Badanie wykazało, że 33,4% mieszkańców Ceuty rozważało opuszczenie miasta po lipcowym kryzysie. Skłonność do wyjazdu była najsilniejsza wśród młodszych grup wiekowych, osiągając 51,7% wśród osób w wieku 18–29 lat i 41,1% wśród mieszkańców w wieku 30–44 lata, w porównaniu z 8,6% wśród obywateli w wieku 65 lat i starszych. Pod względem preferencji politycznych 43,8% wyborców Vox rozważało przeprowadzkę w porównaniu z 14,8% wyborców PSOE, przy czym jedna trzecia wszystkich respondentów wskazała brak poczucia bezpieczeństwa jako główny problem miasta. Według deklaracji religijnych wskaźniki te wyniosły 36,3% wśród niepraktykujących katolików, 36,0% wśród muzułmanów i 28,4% wśród praktykujących katolików.

Konfrontacja parlamentarna i pęknięcia w koalicji

Premier Pedro Sánchez bronił działań swojego gabinetu podczas sześciogodzinnej sesji plenarnej parlamentu, dziękując mieszkańcom na zakończenie debaty.

Chcę podziękować mieszkańcom Ceuty za to, co musieli znieść, za spokój, z jakim zareagowali, oraz za to, że po raz kolejny pokazali, iż Ceuta może być przykładem współistnienia nawet w tak złożonych momentach, jakie przeżywamy.

Sánchez spotkał się z ostrą krytyką ze strony swoich stałych sojuszników parlamentarnych. Zjednoczona Lewica (Izquierda Unida) wyłamała się z szeregu poprzez rzecznika Enrique Santiago, który skrytykował rząd za brak pociągnięcia Maroka do odpowiedzialności za kryzys graniczny, kontrastując to stanowisko z wcześniejszymi sporami o Saharę Zachodnią. Rzeczniczka Baskijskiej Partii Nacjonalistycznej Maribel Vaquero określiła Sáncheza mianem ostatniego samuraja. Napięcia w gabinecie zaostrzył wewnętrzny raport policyjny złożony sędziemu śledczemu, który badał potencjalne zaangażowanie Maroka, co wywołało zaniepokojenie w ministerstwach, zanim urzędnicy uznali, że brakuje ostatecznych dowodów.

Presja europejska i międzynarodowa krytyka

Kryzys przeniósł się na grunt dyplomacji międzynarodowej, gdy 22 państwa członkowskie Unii Europejskiej podpisały wspólny list z żądaniem przywrócenia kontroli nad południową granicą bloku. Lider hiszpańskiej opozycji Alberto Núñez Feijóo prowadził w sierpniu bezpośrednie rozmowy z kilkoma premierami państw UE, przygotowując grunt pod spotkanie prezydenta Ceuty Juana Jesúsa Vivasa z unijnym komisarzem ds. migracji w Brukseli. Spór krajowy skomentował prezydent USA Donald Trump podczas wywiadu dla brytyjskiej stacji GB News.

Mam własne problemy z Hiszpanią, ponieważ nie zachowują się zbyt dobrze w kwestii NATO. Nie płacą tego, co powinni płacić. To bardzo smutne. Inne kraje płacą, a oni nie chcą płacić. Po prostu mówią: „Nie zamierzamy płacić”. Tak, i to jest straszne. To, co się tam dzieje, jest bardzo smutne, tysiące ludzi szturmujących kraj w tłumach. Nigdy czegoś takiego nie widziałem.

Trump powiązał swoją krytykę napływu migrantów do Ceuty z wydatkami Hiszpanii na obronność oraz planowanym procesem legalizacji pobytu 1 174 968 nieudokumentowanych mieszkańców.